URGENT - Le site clandestin Lavizan-3 enrichie secrètement de l’uranium en Iran

Soona Samsami et Alireza Jafarzadeh révèlent l'existence d'infrastructures secrètes des pasdaran à Lavizan-3 en Iran

Iran Focus : L'opposition iranienne a révélé aujourd’hui, lors d’ une conférence de presse à Washington, les détails d'un programme nucléaire parallèle actif et secret en Iran pour la fabrication de l’arme nucléaire.
Un communiqué du Conseil national de la Résistance iranienne à Washington précise que grâce à leurs sources au sein du régime iranien, le CNRI et l’OMPI ont obtenu des renseignements importants et fiables sur l'existence de ce programme secret, réalisé essentiellement dans un site clandestin : Lavizan-3. Ce site comporte quatre grandes ateliers d’enrichissement construits sous la montagne au nord de Téhéran et accessible par un tunnel de 200 mettre de long et les ateliers sont à 50 mètres sous terre. On y mène également des recherches nucléaires, alors que des centrifugeuses perfectionnées enrichissent l’uranium.
Le CNRI a été le premier à révéler en 2002 l'existence même d'un programme nucléaire clandestin des pasdaran et a dévoilé plusieurs volets important du programme d'armes nucléaires, y compris le site de Natanz, pour l'enrichissement de l'uranium (août 2002), le site d'Arak, d'eau lourde (août 2002), l'assemblage de centrifugeuses et d’essai de Kala Electric (février 2003), l'enrichissement par laser du site de Lashkar Ab'ad et le site Lavizan-Shian (mai 2003), le site d'enrichissement souterrain de Fordo (Décembre 2005), et de l’Organisation pour la Nouvelle Recherche de la Défense, SPND (Juillet 2011).
"Bien que le régime iranien affirme que toutes ses activités d'enrichissement sont transparentes et sous contrôle de l'Agence internationale de l'énergie atomique (AIEA), il mène en fait des activités de recherche et de développement au moyen de centrifugeuses perfectionnées dans un site nucléaire secret appelé Lavizan-3, sur une base militaire de la banlieue nord-est de Téhéran", a affirmé le CNRI à la presse.

L'AFP a rapporté à ce propos: 
D'après les opposants iraniens, le site de "Lavizan-3", composé d'un tunnel et de laboratoires souterrains, a été construit entre 2004 et 2008. "Depuis 2008, le régime y a conduit en secret des activités de recherche et d'enrichissement d'uranium", a dit M. Jafarzadeh, porte-parole du mouvement.
"Ces renseignements sur ses activités nucléaires montrent qu’il n'a cessé de mentir depuis plus d'une décennie", a accusé la représentante du CNRI aux Etats-Unis, Soona Samsami.
Groupe historique d'opposants iraniens les Moudjahidine du peuple (OMPI) forment la principale composante du CNRI.
Depuis que les négociations entre l'Iran et les grandes puissances ont démarré en 2003, l’OMPI affirme régulièrement révéler l'existence d'infrastructures secrètes où la République islamique poursuivrait l'enrichissement d’uranium dans le cadre d'un programme militaire.
"Ce que vous avez vu aujourd'hui est une violation évidente du Traité de non prolifération, du Conseil de sécurité de l'ONU et du JPOA (Joint Plan of Action du 24 novembre 2013)", a dénoncé M. Jafarzadeh.

inShare

Recherche

search

Iran /Argentine - Un agent iranien a assassiné le procureur Nisman - un site de renseignement

Iran Focus - Alors que les Argentins sont massivement descendus dans la rue le 19 février pour rendre hommage au procureur Alberto Nisman et réclamer que la lumière soit faite sur sa mort suspecte, un site d’information spécialisé dans les renseignements vient d’affirmer qu’un agent iranien a assassiné ce juge qui enquêtait sur l’attentat meurtrier contre l’Association mutuelle israélite argentine (AMIA).
Le site Debka proche de sources israéliennes affirme qu’une enquête spéciale des sources des renseignements a permis de découvrir qu’ Alberto Nisman, 51 ans, a été assassiné le 18 janvier par un agent iranien, qui a réussi à gagner sa confiance, en se faisant passer pour un transfuge désertant l’Iran, sous le nom d’Abbas Haqiqat-Ju.
Son assassin a frappé quelques heures avant que Nisman ne prouve devant le Parlement argentin que la Présidente Cristina Kirchner et le ministre des Affaires étrangères Hector Timerman ont cherché à effacer les traces de la complicité de l’Iran dans l’attentat de 1994.
Le juge Nisman avait pointé du doigt le gouvernement iranien au terme de son enquête en inculpant en 2009 huit hommes (deux libanais du Hezbollah et six responsables iraniens, dont cinq ont fait l’objet de mandats d’arrêt internationaux) pour leur responsabilité dans l’attentat contre l’AMIA, qui avait fait 85 morts et plus de 300 blessés en 1994 à Buenos Aires. Il faut savoir que ces cinq Iraniens ne sont pas des moindres et occupent actuellement les plus hautes fonctions, il s’agit d’Ali Akbar Rafsandjani, président du Conseil de discernement des intérêts de l’Etat, Velayati, conseiller de politique étrangère du Guide suprême Ali Khamenei, Ali Fallahian, membre de l’Assemblée des Experts et conseiller de Khamenei, Mohsen Rezaï, secrétaire du Conseil de détermination et Ahmad Vahidi, membre de ce conseil et aussi du Conseil stratégique des relations étrangères.
Selon l’enquête du procureur Nisman, le plan de l’attentat contre le centre juif à Buenos Aires a été discuté dans une réunion du Conseil suprême de sécurité nationale le 14 aout 1993 par le guide suprême Khamenei, le président de l’époque Rafsandjani, le ministre des affaires étrangères de l’époque Akli Akbar Velayati et le ministre du renseignement de l’époque Ali Fallahian. Une fois la décision finalisée, Khamenei a chargé le Vevak et la Force Qods des pasdaran de mener l’attentat. A l’époque Ahmad Vahidi commandait la Force Qods et Mohsen Rezaï dirigeait les pasdaran. L’enquête de Nisman révèle que le mollah Mohsen Rabbani, principale tête de pont du terrorisme du régime en Amérique latine qui travaillait sous couvert d’attaché culturel à l’ambassade de Buenos Aires, un autre agent du Vevak nommé Ahmad Reza Asghari, sous couvert de troisième secrétaire de l’ambassade, et Imad Moughnieh , commandant du Hezbollah, ont été impliqués dans la mise en œuvre du plan.

L’assassin s’est infiltré
Selon le site Debka, c’est en affirmant vouloir fournir des renseignements sur Mohsen Rabbani que l’assassin, un agent iranien se faisant passer pour un transfuge, a pu s’approcher du procureur. Celui qui se présentait en 2010 comme un certain Abbas Haqiqat-Ju, a affirmé être un membre du VEVAK le ministère du Renseignement iranien en possession de documents sur la complicité dans ces crimes de Mohsen Rabbani, alors responsable principal des renseignements à l’ambassade d’Iran en Argentine.
Debka affirme que deux ministres du Renseignement iranien, le titulaire en poste, Mahmoud Alavi et son prédécesseur, Hojjat-ol-Eslam Heydar Moslehi, travaillent, depuis des années pour trouver un moyen d’éliminer Nisman. Ils ont travaillé pour cela, main dans la main avec des agences gouvernementales et de renseignement argentins.
La main clandestine de Téhéran est profondément infiltrée aux Amériques.
L’agent du VEVAK, Abbas Haqiqat-Ju a contacté Nisman pour lui proposer une rencontre secrète. Il s’est présenté comme un ancien haut responsable du VEVAK ayant fait défection, qui a fui au Danemark et qui veut s’envoler vers Buenos-Aires avec une mallette pleine de documents confidentiels relatifs à l’attentat contre le Centre juif.
Quatre ans pour obtenir la confiance du procureur
Le rendez-vous s’est déroulé à Buenos-Aires. L’agent iranien, a transmis à Nisman des documents authentiques contenant des preuves de l’implication de l’Iran dans les attentats. Au cours d’une relation qui a duré quatre ans, le faux transfuge a fini par convaincre le procureur de sa bonne foi.
En décembre 2014, Nisman était prêt à soumettre un rapport de 300 pages documentant l’ensemble de ses découvertes sur le rôle de la présidente Kirchner dans le brouillage de l’enquête sur le terrorisme de l’Iran. Téhéran a alors décidé de passer à l’acte.
Le faux transfuge contacte Nisman en secret et lui affirme qu’un officier de haut-rang du renseignement qui lui était fidèle avait réussi à fuir Téhéran avec une autre mallette pleine de documents de la plus haute importance.
Trois coups à la porte pour l’assassiner
Haqiqat-Ju a expliqué que le deuxième transfuge avait besoin d’un endroit totalement stérilisé pour leur rencontre. Il a averti le procureur qu’il devait garder un silence total sur ce rendez-vous. Les renseignements argentins étant bourrés d’agents iraniens. Par-dessus tout, s’il voulait vraiment examiner les nouveaux documents, il devait se débarrasser des dix gardes du corps qui lui étaient assignés et être seul quant l’hôte arriverait à son domicile au 13e étage de la tour du Parc, dans le quartier de Puerto Madero à Buenos-Aires. Cet invité mystère signalerait son arrivée par trois coups à la porte. Nisman ne devait pas le laisser attendre, mais le faire entrer immédiatement.
Avant de mettre en scène l’assassinat, Haqiqat-Ju a secrètement loué un appartement à la porte d’à côté. C’est lui qui a frappé à la porte les trois coups du 18 janvier. Le procureur a ouvert la porte à son meurtrier. En tant que confident qu’il était devenu, il savait exactement où se trouvait le petit pistolet que Nisman avait emprunté à un ami, pour pouvoir l’utiliser et le tuer.
L’assassin iranien s’est ensuite enfui par le système de chauffage central reliant les deux appartements et a endossé un déguisement. Ses complices argentins avaient, auparavant, débranché les caméras de sécurité du bâtiment. Il a ainsi réussi à sortir en marchant, à se rendre à l’aéroport et à s’envoler grâce à un faux passeport pour Montevideo, de là vers Dubaï et finalement pour Téhéran.
Son meurtrier était parti depuis longtemps lorsqu’on a découvert le corps du procureur sans vie, tué d’une seule balle dans la tête par un petit pistolet de calibre 22.

http://www.debka.com/article/24414/A-fake-Iranian-%E2%80%9Cdefector%E2%80%9D-assassinated-Argentine-prosecutor-Alberto-Nisman

inShare

Recherche

search

پيام مريم رجوي به مناسبت درگذشت آندرانيك آساطوريان، آهنگساز و هنرمند بزرگ مردم و مقاومت ايران

آندرانيك آساطوريان آهنگساز واستاد برجسته موسيقي ايران، هنرمند وارسته و محبوب مردم ايران، عضو شوراي ملي مقاومت و يار و هم‌آواي مجاهدان اشرفي، پس از نبردي سخت و استقامتي درخشان دربرابر بيماري سرطان، در 73 سالگي به سوي رفيق اعلا پركشيد.

فقدان اين رادمردشريف و آزاده هنر ايران را به همسر عزيزش آيدا و فرزندانش و ديگر اعضاي خانواده آساطوريان، به جامعه هنرمندان و مردم ايران كه دوستدار و شيفته هنر او بودند، به همه اعضاي شورا وخانواده بزرگ مقاومت، به ويژه مسعود و مجاهدان اشرفي- كه همين ديشب شاهد صحنه‌هاي تكاندهنده همسرايي و همدليشان با آندرانيك بوديم- تسليت مي‌گويم.
درودهاي مردم و رزمندگان آزادي ايران و سلام و رحمت حق، نثار اين هنرمند و انسان والا و فروتن باد كه در بستر بيماري هم مي‌خروشيد، خود را «مجاهد اشرفي» مي‌خواند و ترانه رهايي مي‌سرود! ايران و هنر ايران را رها از ستم آخوندها مي‌خواست، و زمين را «كره آبي عشق و آزادي» آروز مي كرد!
بيچارشب پرستان، بيچاره دشمنان هنر و آزادي، كه بعد از سي وشش سال بيداد و هنركشي در ايران، با چنين نسلي از هنرمندان آزاده و رزمنده رو‌برويند و خوشا مردم و مقاومت ايران و همه پايداران و رهروان پيكار آزادي ميهن كه به چنين انسانهاي والايي پشتگرم و مفتخرند.
آندرانيك آساطوريان هنرمندي بزرگ بودكه بزرگان هنر بايد در باره خلاقيتها و ره‌آوردهاي او كه به حق پدر و مربي چند نسل از هنرمندان ميهن ما بود، بگويند و بنويسند و بسرايند. اما اين حقيقت تابناك، برهيچ كس پوشيده نيست كه درخشانترين هنر آندرانيك، انسانيت او و رزم‌آوري او براي آزادي، و وارستگي و صميميت او با مجاهدان آزادي بود...
و درست به همين دليل، شايسته  همين كلام حافظ است:
هرگز نميرد آن كه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جريده عالم دوام ما
بله، آندرانيك آساطوريان افتخار جاودانه براي هنر و مقاومت ملت ايران، هرگزنمرده است. زيرا كه بعد از«وفات» هم از روح عاصي و شجاع و سرشارش كه در «سينه‌هاي مردم عاشق» جاي گرفته، هر لحظه و هرروز، ترانه آزادي برمي‌خيزد و تومار و دودمان رژيم ستمگر و هنركش حاكم بر ايران را درهم مي‌پيچد.
درگذشت آندرانيك آساطوريان را به طور خاص به ارامنه ومسيحيان ايران تسليت مي‌گويم. تسليتي همراه با اين تهنيت كه افتخار برشما كه با تقديم چنين فرزندي به ميهن، نام جاودانه ديگري را در تبارنامة بزرگان و در امتداد مجاهدان ارمني و ياران و ياوران ستارخان و باقرخان در صدر مشروطه و ديگر رزمندگان و مجاهدان شهيد مسيحي در مبارزات رهاييبخش مردم ايران، به ثبت داديد.
براي روح پرفتوح اين رادمرد هنر مردمي ايران، شادي و رحمت حق و براي آيداي عزيز و همه بازماندگان وعلاقمندان داغدارش، صبر و سلامتي آرزو مي‌كنم.
و سلام برمسيح، پيامبر بزرگ عشق و صلح و يگانگي، كه آندرانيك قلبي سرشار از ايمان به او داشت و مشمول اين كلام جاودان اوست كه مي‌گفت: «خوشا زحمتكشان براي عدالت، زيرا كه ملكوت آسمان از آن ايشان است».

تحقیقات کمیسیون امنیت و ضد تروریسم و کمیسیون تحقیقات دفاعی و استراتژیک شورای ملی مقاومت و افشای سایت غنی سازی اورانیوم لویزان

بازتاب جهانی کنفرانس مطبوعاتی مقاومت در واشنگتن و خشم و سرخوردگی و بحران جدید فاشیسم دینی

تحقیقات کمیسیون امنیت و ضد تروریسم و کمیسیون تحقیقات دفاعی و استراتژیک شورای ملی مقاومت و افشای سایت غنی سازی اورانیوم لویزان 3 که بیش از یک دهه توسط رژیم ایران مخفی نگهداشته شده بود

کنفرانس مطبوعاتی شورای ملی مقاومت ایران در کلوپ ملی خبرنگاران در واشنگتن در روز سه شنبه 5 اسفند و افشای سایت لویزان 3 یک مرکز غنی سازی اورانیوم که از سوی این رژیم بشدت مخفی نگهداشته می‌شد، انعکاسات گسترده ای در سطح بین المللی پیداکرده و فاشیسم دینی حاکم بر ایران را با خشم و سرخوردگی و یک بحران جدید مواجه کرده است.
تحقیقات گسترده و چند ساله کمیسیون امنیت وضدتروریسم و کمیسیون تحقیقات دفاعی و استراتژیک شورای ملی مقاومت ایران به کمک سازمان مجاهدین خلق ایران و با 200 گزارش اطلاعاتی توانست سایت لویزان 3 را که رژیم ایران بیش از 10 سال مخفی نگاه داشته و سانتریفیوژهای پیشرفته را در آن راه اندازی کرده بود کشف کرده و به اطلاع عموم برساند.
برنامه‌های اتمی رژیم به طور خاص توسط سپاه پاسداران و مافیای اطلاعات آخوندی و دیگر ارگان‌های امنیتی نظام و تحت کنترل ولی فقیه ارتجاع صورت می‌گیرد و سایت به کلی سری و مخفی لویزان 3 نیز در پوشش یک مرکز وزارت اطلاعات، راه اندازی شده و با سانتریفیوژهای پیشرفته IR2M و IR3 و IR4 دست به تحقیقات و غنی‌سازی اورانیوم زده است.
آسوشیتدپرس در گزارش خود از این کنفرانس نوشت: اظهارات جان کری (درباره مذاکرات اتمی) با اتهامات یک گروه اپوزیسیون ایرانی که ایران مشغول تحقیقات مخفیانه و میزانی غنی‌سازی با بکارگیری ماشین‌های پیچیده در یک تأسیسات زیرزمینی در حومه شمالشرقی تهران است مصادف شد.
این گروه گفت این افشاگری نتیجه فعالیت‌های انجام شده درطی سالیان و براساس منابعش از داخل ایران و منجمله اظهارات کسانی است که از تونل‌های ضد تشعشع در زیر ساختمانی که وانمود می‌شود مربوط به وزارت اطلاعات است، دیدار کرده‌اند.
شورای ملی مقاومت ایران در گذشته سایت‌های مخفی اتمی ایران را افشاء کرده که برجسته‌ترین آن افشای تأسیسات مخفی اتمی در نطنز در سال 2002 بود.
در کنفرانس خبری واشینگتن، نمایندگی شورای ملی مقاومت یک سایت 62 هکتاری را توصیف کرد که اسم آن لویزان 3 است. آن‌ها گفتند این سایت شامل چهار تونل زیرزمینی در زیر یک ساختمان است که متعلق به آژانس اطلاعاتی ایران است. این تأسیسات با مخفیکاری زیاد بین سالهای 2004 و 2008 توسط کمپانی‌هایی که در رابطه با برنامه اتمی ایران بودند ساخته شد و نتیجه ادامه تحقیقات اتمی بر پایه بیش از 200 گزارش اطلاعاتی طی چندین سال است.
روزنامه واشنگتن پست در این رابطه نوشت یک گروه تبعیدی ایرانی روز سه شنبه دولت ایران را متهم به تحقیقات مخفی باهدف توسعه سلاح‌های هسته ای حتی در حالیکه مشغول مذاکره در مورد محدودیت‌های احتمالی در مورد توانایی‌هایش در این رابطه می‌باشد نمود.
این روزنامه با استناد به تحقیقات کمیسیون امنیت و ضد تروریسم و کمیسیون تحقیقات دفاعی و استراتژیک شورا نوشت ”آزمایشگاه‌های زیرزمینی در حومه تهران از سال 2008 برای غنی سازی اورانیوم مورد استفاده بوده است. این گروه گفت این محل، که بواسطه منطقه ای که درآن قرار دارد، جایی که بسیاری از افسران و خانواده‌های آن‌ها آنجا سکنی دارند، لویزان 3 نام گرفته است، از طریق مجموعه ای تونل از زیر یک ساختمان که ظاهراً برای پروسه‌های صدور پاسپورت و کارت‌های شناسایی می‌باشد، قابل دسترسی می‌باشد”.
واشنگتن پست نوشت گروه اپوزیسیون ایرانی گفت ایران در گذشته در مورد برنامه هسته ای خود دروغ گفته است و هیچ توافقی تا هنگامیکه ایران بپذیرد بازرسان از تاسیسات لویزان-3 بازدید کند نباید امضاء شود. شورای ملی مقاومت ایران گفت که منابع آخرین اطلاعاتش در داخل ایران می‌باشند، از جمله تعدادی از این منابع در داخل رژیم می‌باشند.
واشنگتن پست ادامه داد رابرت آینهورن، محقق ارشد کنترل تسلیحاتی و منع گسترش سلاح‌های کشتار جمعی در انستیتو بروکینگز گفت که این اتهامات باید توسط آژانس مورد تحقیق قرار گیرند، ارگانی که مسئول مانیتور کردن تاسیسات ایران است.
روزنامه دی ولت آلمان تحت عنوان «رژیم ایران می‌بایستی هنوز تاسیسات مخفی اتمی دراختیار داشته باشد»، نوشت: بنظر می‌رسد که گفتگوهای اتمی با رژیم ایران پیشرفت‌هایی داشته است، ولی الان مخالفان اطلاعاتی را در مورد تاسیسات مخفی افشا می‌کنند که وجود آن‌ها می‌تواند تمامی اعتمادها (به رژیم ایران) را از بین ببرد. اگر این اطلاعات درست باشد، فعالیت‌های رژیم ایران یک نقض شدید علیه پیمانهای بین المللی را نشان می‌دهد و اساس مذاکرات با حکومت تهران را شدیداً زیر سؤال می‌برد.
دی ولت با اشاره به تاریخچه افشاگری‌های مقاومت ایران می‌نویسد: «طبق گزارش جنبش مقاومت، که در گذشته اطلاعات تعیین کننده ای در رابطه با برنامه اتمی رژیم ایران منتشر کرده است، در لویزان (یک منطقه شمالی پایتخت) یک تاسیسات تحقیقاتی زیر زمینی در یک مجموعه نظامی که در آن رژیم با سانتریفوژهای بسیار مدرن مخفیانه اورانیوم غنی سازی می‌کند، و موادی تولید می‌کند که هم برای نیروگاه‌های اتمی و هم برای بمب اتمی می‌توانند بکار گرفته شوند. رژیم ایران میزانی که مشخص شده است را در دیگر تاسیسات اورانیوم مثل نطنز غنی سازی می‌کند. ولی بعنوان عضو قرارداد منع سلاح‌های اتمی باید کشور هم تاسیسات تحقیقاتی و هم تاسیسات غتی سازی را به مقامات آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارش کند.
دی ولت می‌نویسد: اطلاعاتی که مجاهدین خلق در گذشته منتشر کرده‌اند، همیشه قابل تکیه بوده‌اند و بدین ترتیب بود که از طریق آنان در سال 2002 اولین اطلاعات در مورد برنامه مخفی اتمی ایران افشا شد. این اطلاعات شروع درگیری بین المللی با رژیم بودند که نهایتاً به یک تحریم سخت اقتصادی علیه رژیم ایران راه برد.
درگزارش دی ولت هم چنین آمده است: یکی از اصلی‌ترین مقاصد مذاکرات فعال پنج قدرت دارای حق وتو در شورای امنیت و آلمان با رژیم ایران این است که به میزانی از شفافیت در رابطه با برنامه‌های اتمی ایران برسند، که یک تولید مخفی سلاح هسته ای را منتفی می‌کند. در گذشته رژیم کنترل‌های تاسیسات اتمی را همیشه سخت می‌کرد. آژانس بین المللی انرژی اتمی مکرراً اعلام کرده است که نشانه‌های روشنی وجود دارد که این کشور روی سلاح اتمی کار می‌کند.
رژیم ضد بشری آخوندی که از افشای سایت مخفی غنی سازی اورانیوم توسط کمیسیون‌های امنیت و تحقیقات دفاعی و استراتژیک شورا سخت به وحشت افتاده است نماینده خود در نیویورک را شتابزده به صحنه فرستاد. او که خشم و کین حیوانی خود علیه مجاهدین را نمی‌توانست پنهان کند گفت ادعاهای مندرج در گزارش واشنگتن‌پست درباره برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای ایران جعلی و بی پایه است و جای تأسف است که این روزنامه ادعاهای دروغ و تکراری یک گروهک تروریستی که ماهیت ضدانسانی آن برای همگان آشکار بوده را منتشر کرده است. (خبرگزاری فارس سپاه پاسداران 6 اسفند 1393).

کیهان روزنامه وابسته به خامنه ای، رهبر رژیم آخوندی، طی مقاله یی نوشت: «خبرسازان دروغین و شایعه‌پراکنان با جنگ روانی جامعه و نظام اسلامی را تهدید می‌کنند و همچون منافقان از درون جامعه اسلامی به آن ضربه می‌زنند». وی افزود: «جریان‌ها و رسانه‌هایی که شایعه‌پراکنی می‌کنند باید سرکوب و قلع و قمع شوند. آن‌ها مفسد فی الارض و مهدورالدم هستند. آن‌ها دیگر امنیت جانی ندارند و امت نیز باید آنان را طرد کنند و اجازه ندهند هیچ‌گونه ارتباطی با جامعه اسلامی داشته باشند. باید آنان را به شدت و سختی و خواری مجازات کرده و به قتل رساند».

روزنامه خامنه ای افزود: «اجرای حکم خدا در مورد فتنه‌انگیزان حق ستیز، به زمان و مکان و مرز محدود نیست و شامل مروز زمان نمی‌شود... برای آن‌ها هیچ جایی نباید امن باشد. بنابراین، فرار فتنه‌انگیزان حتی به خارج از کشور، نباید مانع برخورد با آنان شود. همچنین در دستگیری آن‌ها همه مردم باید بسیج شوند».
سخنگویان خامنه ای در این روزنامه به وضعیت متزلزل و شکننده رژیم آخوندی اذعان کرده و وحشت خود را از هرگونه آزادی بیان و «نقش رسانه‌ها در ایجاد بی ثباتی» برملا کرده و می‌نویسند: «شایعه سازان موجبات تزلزل و اضطراب جامعه می‌شوند و با اخبار دروغ خویش زلزله در جامعه و نظام سامان یافته آن می‌افکنند».
به این ترتیب خلافت آخوندها در ایران، که پدرخوانده داعش و تروریسم تحت نام اسلام است، با تحریف آیات قران برای ترور و ارعاب مخالفان در داخل وخارج کشور، بدون به رسمیت شناختن هیچ مرزی، فرامی خواند.
مقاومت ایران توجه جامعه جهانی و همه مراجع بین المللی مدافع حقوق بشر و علیه تروریسم را به مقابله با اقدام‌های جدید سرکوبگرانه رژیم آخوندی و فراخوان‌های تروریستی و جنایتکارانه آن در داخل و خارج ایران فرا می‌خواند.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
14 بهمن 1393(3 فوریه 2015)

CNRI – La récente visite à Téhéran de Claudia Roth et sa rencontre avec des figures du régime des mollahs a soulevé une vague de critiques contre elle chez les Iraniens et les observateurs européens.  

Claudia Roth – membre d’un parti écologiste allemand et vice-présidente du Parlement fédéral d’Allemagne (Bundestag) – s’est rendue à Téhéran du 21 au 26 janvier 2015. Lors de ce voyage, elle a rencontré Ali Laridjani (le président du parlement des mollahs qui est par ailleurs un général des gardiens de la révolution du régime iranien). Elle a aussi rencontré le mollah Mohammad-Hassan Aboutorabi (vice-président du parlement des mollahs) et Mohammad-Reza Aref (un ancien candidat aux élections présidentielles en Iran).Aboutorabi est un mollah qui a toujours été fidèle à Ali Khamenei, le guide suprême du régime iranien. Aref, pour sa part, se définit comme « un réformateur fidèle au guide suprême du régime ».

Lors de toutes les rencontres que Claudia Toth a eues avec les figures du régime des mollahs, elle portait le voile. Ce geste lui a été reproché et par les Iraniens et par des observateurs européens.

Le mercredi 28 janvier, dans une interview avec Radio Zamaneh (une radio en langue persane financée par le gouvernement néerlandais), Claudia Roth a tenté de minimiser les violations des droits de l’Homme par le régime des mollahs. Elle a dit : « C’est important que vous sachiez que je ne suis pas venu dire à l’Iran que tout va bien en Europe et qu’il n’y a que l’Iran qui a des problème avec les droits de l’Homme. J’ai aussi été confrontée à des discours sur des violations des droits de l’Homme au camp de Guantanamo, dans la prison d’Abou Ghraib et ailleurs. » 

En réponse aux critiques de ceux qui lui reprochent d’avoir porté lors de son voyage en Iran le voile imposé par les mollahs, Claudia Roth a dit : « Personnellement, je soutiens les femmes qui mettent leurs photos non voilées sur leur compte Facebook. Mais moi-même, en tant que personnalité officielle, pendant une visite politique officielle, j’ai accepté de porter le voile pour avoir l’occasion de discuter avec les autorités iraniennes à propos des discriminations qui existent dans différents domaines. Si je ne portais pas ce petit voile, je perdais l’occasion de discuter avec mes divers interlocuteurs. »

Claudia Roth a dit explicitement que l’objectif de sa visite à Téhéran a été d’empêcher l’isolement de lu régime iranien.

Chez les Iraniens, Claudia Roth a la réputation d’être une politicienne allemande défenseuse du régime des mollahs. La publication en 2013 des images de Claudia Roth en train de faire un « high five » avec l’ambassadeur du régime des mollahs en Allemagne a provoqué une vague de critiques contre son geste.

La récente visite à Téhéran de Claudia Roth et sa rencontre avec des figures du régime des mollahs a soulevé une vague de critiques contre elle chez les Iraniens et les observateurs européens.